Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2015/5360 K.2019/509

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İddianamede yer alan "... PTT görevlisi olan şüphelinin, görevi gereği müştekinin oğluna teslim etmesi gereken parayı kasten eksik teslim ederek kalan tutarı uhdesine aldığı..." şeklindeki isnadın sübutu halinde sanığın eyleminin zimmet suçunu oluşturabileceği anlaşılmakla delillerin takdir ve tartışmasının, suçtan zarar gören Hazine de haberdar edilmek suretiyle davaya bakmanın 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesinin görevi kapsamında bulunduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/06/2008 tarihli ve 2008/149-163.

13/11/2007 tarihli ve 2007/171-235 sayılı Kararlarında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilemeyeceğinin CMK’nın 231/5-6. maddesindeki şartlar gözetilmek suretiyle seçenek yaptırımlara çevirme ve erteleme gibi diğer kişiselleştirme nedenlerinden önce hakim tarafından değerlendirilmesinin zorunlu bulunduğu ve CMK'nın 231/8. maddesine 18/06/2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanunun 72. maddesi ile eklenen cümle de eylem tarihinde yürürlükte bulunmadığından 6545 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların niteliği gereği yasal engel teşkil

etmeyeceği gözetilerek, suçun işlenmesiyle mağdurun uğradığı zararı gideren ve verilen hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanık hakkında, kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,