Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2015/6244 K.2019/9460

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Katılan Hazine vekilinin 11/05/2012 havale tarihli dilekçesiyle temyiz isteminden vazgeçtiği gözetilerek yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Maliye Bakanlığı Milli Emlak Genel Müdürlüğünde mutemet olarak görev yapan sanığın, kurum bünyesinde çalışan kontrolörlerin hesaplarına yatırılması gereken ödeme emri ve eki belgelerdeki paraları bankaya gönderilen ödeme listelerinde eksik olarak düzenleyerek, 13.364,27 TL'yi zimmetine geçirdiği iddiası ile açılan kamu davasında; sanığın 2009 yılı Temmuz, Ağustos ve Eylül aylarında kontrolörlere yapılması gereken ödemelerden 13.364,27 TL parayı hesabına aktardığı ve 20-29/12/2009 tarihlerinde 8.303,94 TL parayı soruşturma başlamadan kendiliğinden kontrolörlerin hesabına geri ödediği,

bakiye 5.060,33 TL'nin sanığın uhdesinde kaldığı anlaşılmakla; sanığın herhangi bir uyarı, ihbar, şikayet, denetim olmaksızın kendiliğinden yatırdığı 8.303,94 TL para yönünden eyleminin kullanma zimmeti suçunu oluşturacağı ve bu miktar yönünden paranın sanığın üzerinde kaldığı dönem içinde sağlayacağı nema miktarı uzman bilirkişilere hesaplatılarak,

5.060,33 TL olan basit temellük zimmeti ile tespit edilecek nema miktarı toplamının TCK’nın 249. maddesinin sanık hakkında uygulanma olanağı bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Bilirkişi raporunda zimmet miktarının 13.364,27 TL olarak belirlendiği, sanığın kontrolörlerin hesabına son olarak 29/12/2009 tarihinde soruşturma başlamadan önce 8.303,94 TL geri ödeme yaptığı dikkate alındığında, zimmet miktarının tamamının hak sahiplerine ödenmemiş olduğu anlaşılmakla, TCK'nın 248/2. maddesinde yer alan etkin pişmanlık şartlarının oluşmadığı gözetilmeden, dosya kapsamı ve oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle cezasından indirim yapılmak suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı iptal Kararının Resmi Gazete'nin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen ve hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince, ayrıca, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,