Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2015/7209 K.2019/10132

Mahalli mahkemece verilen hüküm ve ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi;

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 311. maddesi hükmüne göre eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz talebinde bulunulması halinde, inceleme mercinin Yargıtayın ilgili dairesi olduğu, bu itibarla mahkemece 14/04/2015 tarihli ve 2013/268 Esas, 2014/158 sayılı Karar ile verilen temyiz talebinin reddine dair ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilip kaldırılmasına ve yoklukta verilen hükümlerin sanığın bilinen son adresine tebliğ edilmesi gerekirken, usulsüz tebliğ edildiği anlaşılmakla; tebligatın 7201 sayılı Yasanın 10. maddesi gereğince hukuken geçersiz olduğu gözetilerek,

öğrenme üzerine yapılan eski hale getirme isteminin yerinde ve temyizin süresinde olduğunun kabulüyle işin esasının incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suç tarihinde yazı işleri müdürü olan sanığın, ödeme talep edilen faturaya ilişkin 23/09/2013 tarihinde ödeme yazısı çıkarttığı ancak ödenek bulunmadığı için ödemenin yapılamamış olması karşısında, suç kastını oluşturan eyleme ilişkin delillerin dosya kapsamına uygun, mantıksal ve hukuksal bağ kurulmak suretiyle neler olduğu karar yerinde denetime imkan verecek biçimde gerekçeleriyle gösterilmeden yazılı şekilde atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince, ayrıca, hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,