Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2015/8421 K.2019/2886

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tefecilik suçundan mahkumiyet kararı verilmiş ise de; dosyadaki mevcut delillerin hüküm kurmaya yeterli olmadığı, 01/06/2005 tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından TCK'nın 241. maddesindeki açık düzenlemeye göre süreklilik şartının aranmaması karşısında, 30/06/2011 tarihli Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı raporundaki kanaate iştirak edilmesinin mümkün görülmediği de nazara alınarak maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanığın, icra müdürlükleri nezdinde alacaklı olduğu takip dosyalarının araştırılıp varsa borçlularının tanık olarak beyanlarına başvurulması,

faiz karşılığı borç para verip vermediği hususunda detaylı kolluk araştırması ile gerektiğinde yeniden vergi incelemesi yaptırılması, beyanlarda yer alan araç alım satımlarına ilişkin evrakların ilgili noterliklerden sorulması ve varsa celp edilip dosya arasına alınması ile hangi beyan ve delillere neden üstünlük tanındığının karar yerinde tartışılması sonrasında tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilip, sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik araştırma ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Yüklenen suçu bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden fazla işlediği kabul edilen sanık hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmaması,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140; K. 2015/85 sayılı iptal Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53/1. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,