Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2015/8687 K.2019/10689

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması karşısında, maddi gerçeğin hiçbir tereddüde yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanığın, tefecilik yapıp yapmadığının kolluk marifetiyle araştırılması,

varsa başka kişilere karşı alacaklı sıfatıyla yaptığı icra takip dosyalarının, takibe esas senet veya diğer belgelerin, hakkında tefecilik suçuna ilişkin başka soruşturma evrakı bulunup bulunmadığının araştırılarak, bulunması halinde getirtilip incelenmesinden, icra takip borçlularının sanıktan faiz karşılığında borç para alıp almadıkları hususunda tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulmasından ve hangi beyan ve delillere neden üstünlük tanındığının karar yerinde tartışılmasından sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Hüküm fıkrasında CMK'nın 223/2-e maddesine yer verilmeyerek aynı Kanunun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,