Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2015/8690 K.2019/3104

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; CMK'nın 260/1. maddesine göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün vekili tarafından süresinde temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Yasanın 18 ve CMK'nın 237/2. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak katılma talebinin KABULÜNE karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suç tarihinde Çankırı ili Merkez ... Köyü muhtarı olarak görev yapan sanığın, imam evinin satışından elde edilen 14.000,00 TL paranın, 1.050,00 TL'lik kısmını yeni imam evi arsası için Mal Müdürlüğü hesabına, 9.200,00 TL'lik kısmını ise 07/03/2012 tarihinde köy tüzel kişiliğine ait banka hesabına yatırdığı,

kalan parayı uhdesinde tuttuğu, ayrıca köy tüzel kişiliğine ait banka hesabına yatırdığı paradan 26/03/2012 tarihinde 6.000,00 TL, 18/04/2012 tarihinde 3.000,00 TL ve 02/05/2012 tarihinde 250,00 TL çektiği, şikayet sonrası 24/12/2012 tarihinde 12.000,00 TL'yi köy tüzel kişiliğinin banka hesabına yatırdığı iddiasıyla zimmet suçundan cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında sanığın parayı üzerinde tutarak köyün banka faizinden mahrum kalmasına sebebiyet vererek görevi kötüye kullanma suçunu işlediği kabul edilmiş ise de;

sanığın, ön inceleme aşamasında alınan beyanında söz konusu parayı yeni imam evi arsasının satın alınması ve köyün çeşitli işlerinde kullanılan Köy Hizmetleri Müdürlüğüne ait kepçelerin çalıştırılması nedeniyle harcadığını, geri kalan miktarı da köyün banka hesabına yatırdığını savunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanığın savunmasında ileri sürdüğü harcamalara ilişkin tüm evrakın temini ile gerektiğinde mahallinde keşif icrası ile söz konusu harcamaların gerçekleşip gerçekleşmediğinin, ödemelerin doğru olup olmadığının belirlenmesi,

sanığın görev yaptığı döneme ilişkin köy muhtarlığına ait tüm defterler, harcama belgeleri, banka hesap kayıtları ve diğer belgelerin temini sonrasında dosyanın tüm ekleriyle birlikte yeni bir Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşturulacak bilirkişi kuruluna tevdi ile köyün suç dönemindeki tüm gelir ve giderleri karşılaştırılmak suretiyle sanığın zimmetinde kalan para bulunup bulunmadığına ilişkin ayrıntılı rapor alınmasından sonra sonucuna göre paranın üzerinde kaldığı süre ve şikayet üzerine iade etmesi hususları da nazara alınarak hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken,

eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hükümden sonra 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Yasanın 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi,

Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 24/12/2012 yerine 07/03/2012 olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,