Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2015/8759 K.2019/4207

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi; Sanığın üzerine atılı açığa imzanın kötüye kullanılması suçundan doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan, bu nedenle hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşılan Hazinenin bu suçtan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin sanık müdafin tefecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, takdiri indirim ve zincirleme suç hükümleri uygulanırken 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilerek uygulanan kanun maddelerinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi mahallinde ikmali mümkün eksiklik olarak kabul edildiğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesine aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi ile TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı doğrultusunda uygulanması hususlarının infaz sırasında nazara alınması mümkün görülmüştür.