Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2015/9140 K.2018/8416

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması, kişiler arasında doğmuş bir alacak borç ilişkisine dayanmayan kazanç elde etme amaçlı ödünç para verme eylemlerinin tefecilik suçu kapsamında bulunması ve aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında yüksek sayılabilecek miktarda paranın karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmaması,

bu bağlamda mağdurların sanığın faiz karşılığı borç para verdiğine, sanığın ise mağdurlarla arasındaki ticari ilişki sebebiyle parayı verdiğine ilişkin anlatımları karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması ve suç tarihinin tespiti açısından, sanık ve mağdurların yeniden beyanlarına başvurularak,

paranın alındığı tarih ve miktarları ayrıntılı olarak sorularak beyanlar arasındaki çelişkiler giderilmek suretiyle suç tarihinin kesin olarak saptanmasından, sanığın, tefecilik yapıp yapmadığı hususunda kolluk araştırması yaptırılmasından, haklarında icra takibi başlattığı Antalya 11. İcra Müdürlüğünün 2010/22280 E. sayılı dosyasının borçlusu .... ile Antalya 5. İcra Müdürlüğünün 2009/11633 E. sayılı dosyasının borçlusu Bayram Kalken'in de tanık olarak dinlenilmesinden sonra hasıl olacak sonuca göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,