Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2015/9351 K.2019/4691

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde ... ili ... İlçesi ... mahallesi muhtarı olarak görev yapan sanığın, müşteki avukat ... ve icra dairesi görevlileri borçlu ...'ın adresine haciz işlemi için gelip, kendisine borçlunun evini sorduklarında "tamam muhtar benim, bugün hafta sonu, Devlet hafta sonu bana para ödemiyor, yardım edemem" diyerek görevli haciz memuruna ve müştekiye yardımcı olmadığı iddia ve kabul edilen olayda.

İİK'nın 81/2. maddesinde açıkça köylerde yapılan hacizden bahsedilmesi ve suça konu olayın ise belediye sınırları içerisinde gerçekleşmesi, ayrıca 4541 sayılı Şehir ve Kasabalarda Mahalle Muhtar ve İhtiyar Heyetleri Teşkiline Dair Kanunun 3. maddesinde şehir ve kasabalarda mahalle muhtarlarının göreceği işlerin tahdidi olarak sayılmış olması karşısında, sanığın, alacaklı vekili ile icra memuruna borçlunun adresini verme ve gösterme sorumluluğunun bulunmadığı nazara alınmadan, atılı suçtan beraati yerine yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın eyleminin icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu ve hakkında TCK'nın 257/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, aynı Kanunun 257/2. maddesi uyarınca ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,

Sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 52/3 ve CMK'nın 232/6. maddelerine muhalefet edilmesi,

Sanığın üzerine atılı suçu 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilmesine rağmen hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanmaması,