Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2016/1177 K.2019/1259

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Her ne kadar Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 26/12/2012 tarihli, 2012/4889 Esas ve 2012/32340 sayılı Kararıyla ...'in tefecilik suçunun zarar göreni olmadığından ve yasa yoluna başvuru hak ve yetkisi bulunmadığından bahisle temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26/04/2016 tarihli, 2014/118 Esas ve 2016/208 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, tefecilik suçu ile korunan hukuki yarar ve bu bağlamda suçun topluma karşı suçlar bölümünde düzenlenmesi karşısında, bu suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamı, diğer bir ifadeyle kamu olduğu,

eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerektiği anlaşılmakla, sanıktan faizle para aldığı iddia olunan ...'in bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 233 ve 234. maddeleri gereğince davaya katılma hakkı bulunduğu ve temyiz dilekçesinin katılma iradesini ortaya koyduğu nazara alındığında, tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine dair görüşe iştirak edilmeyerek CMK'nın 237/2 ve 260/1. maddelerine dayanılarak davaya katılan olarak kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yzl. İşl. Md. Y/Ç