Sanık ... hakkında tehdit ve kasten yaralama suçundan mahkumiyete ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanık ... hakkında zor kullanma yetkisine ilişkin sınırın aşılması suretiyle yaralama suçundan mahkumiyete ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanıklar... ve İhsan hakkında zor kullanma yetkisine ilişkin sınırın aşılması suretiyle yaralama suçundan mahkumiyet, sanıklar ...hakkında zor kullanma yetkisine ilişkin sınırın aşılması suretiyle yaralama suçundan beraat
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
CMUK'nın 305/1. maddesine göre ceza mahkemelerinden verilen hükümlerin temyiz edilebileceği, CMK'nın 223/1. maddesine göre ise beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkumiyet, güvenlik tedbirlerine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararlarının hüküm olduğu, suç duyurusunda bulunulması şeklindeki kararın bu nitelikte temyizi mümkün bir hüküm olmadığı anlaşıldığından beraat kararının gerekçesine yönelik
olmayan sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların CMK'nın 231/12. maddesi karşısında itiraza tabi olup temyizinin mümkün bulunmadığı, aynı Kanunun 264. maddesi de gözetilerek temyiz istemlerinin itiraz mahiyetinde kabul edilerek merciince değerlendirilip karar verilmesi gerektiğinden inceleme dışı bırakılmasına, incelemenin sanıklar hakkında zor kullanma yetkisine ilişkin sınırın aşılması suretiyle yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanıklar ..., hakkında katılan ...'ya karşı zor kullanma yetkisine ilişkin sınırın aşılması suretiyle yaralama suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'ya yönelik yaralama suçundan kurulan hükmün temyizen incelenmesinde ise;
Suç konusu olay üzerine mağdur hakkında ... Devlet Hastanesinin 14/08/2007 ve 21/08/2007 tarihli raporlarında yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğunun ve 15/08/2007 tarihli raporda ise darp cebir izine rastlanmadığının bildirildiği, ayrıca tedavi amaçlı başvurduğu ... Şifa Hastanesi tarafından düzenlenen 07/09/2007 günlü İşbaşı kağıdında mağdur ...'nın vücudunda kot fraktürü olduğu belirtilmesine rağmen hükme esas alınan ... ...
Üniversitesi Tıp fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 16/11/2007 tarihli raporunda yaralanmanın kemik kırığına neden olmadığı, ancak hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığının tesbiti karşısında, söz konusu raporlarda çelişki bulunduğu ve anılan 16/11/2007 tarihli Adli Tıp Kurumu raporuna esas alınan grafilerin üzerinde tarih, isim ve protokol numarası olmadığı hususları gözetilerek,
Radyoloji raporundaki grafilerin mağdura ait olup olmadığının araştırılması ve mağdura ait tüm rapor ve tedavi evraklarının temini ile Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesine gönderilerek çelişkilerin giderilmesi amacıyla yeniden rapor alınmasından sonra sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre;
Suçun kamu görevlisinin sahip bulunduğu nüfuzun kötüye kullanılması suretiyle işlenmesi nedeniyle sanıklar hakkında TCK'nın 86/3-d maddesinin uygulanmaması,
TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken 2 yıl 6 ay hapis cezası yerine, 1 yıl 18 ay şeklinde eksik ceza tayini,
Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 gün ve E. 2014/140; K. 2015/85 sayılı kararının 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.