Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2016/1460 K.2018/3027

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ankara Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, katılanın yargılandığı Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2003/219 Esas sayılı dosyasında sanık müdafii olarak görev yaptığı, 17/04/2007 tarihli ve 2007/112 Karar sayılı ilamla katılanın rızaen ırza geçme suçundan 5 ay 25 gün ve rızaen alıkoymak suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanık tarafından kanun yoluna başvurulmadığı, Cumhuriyet Savcısı tarafından rızaen ırza geçme suçundan kurulan hükmün temyiz edildiği,

ilgili kararın Yargıtay incelemesi sonucu bozulması üzerine mahkemece katılan hakkında rızaen ırza geçme suçundan açılan davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ancak rızaen alıkoyma suçundan verilen hükmün temyiz edilmeden kesinleştiğinden bahisle bu suçtan yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına dair 20/01/2011 tarih ve 2010/160 E. 2011/14 K. sayılı karar verildiği, sanığın bu hükme yönelik de kanun yoluna başvurmayarak katılanın kesinleştirilen cezaya istinaden 17/08/2011 tarihinde yakalanarak üç gün ceza infaz kurumunda kalmasına ve bu şekilde mağduriyetine sebebiyet verdiği anlaşılan olayda;

eyleminin TCK'nın 257/2. maddesinde tanımlanan ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu tüm unsurlarıyla oluşturduğu gözetilmeden dosya kapsamı ve oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ile yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,