KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2016/2065 E., 2019/2559 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suçtan zarar gören
- Hazine
- Suç
- Zimmet
- Hüküm
- Eylemin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun kabulüyle kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine
Karar Metni
321 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; CMK'nın 260/1. maddesine göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında 3628 sayılı Yasanın 18. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak katılma talebinin KABULÜNE karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
....Köyü muhtarı olan sanığın İl Çevre ve Orman Müdürlüğü Ağaçlandırma ve Erezyon Şube Müdürlüğü ....AGM mühendisliğince 2003 yılında ....
Köyü erezyon kontrol sahasıyla ilgili olarak yapılan ödemeleri köy hesabına aktarmamak, kimlere ne kadar ödeme yaptığını kayıt altına almamak, Özel İdare Müdürlüğü tarafından ....Köyüne tahsis edilen sac, kereste ve çimentoyu usulsüz harcamak ve yeni seçilen köy muhtarına devretmesi gereken 23,95 TL'yi, köye çeşme, sıvat yaptırılması için köy halkından ...'ın verdiği 300 TL'yi mal edindiği iddiaları üzerine yapılan yargılamada sanığın üzerine atılı zimmet suçuna dair bir bilgi ve belgenin elde edilemediğine, iddiaların sebebinin gelir ve gider kayıtlarının düzenli tutulmaması neticesinde meydana geldiğine,
iddiaya konu köye ait işlerin yapılmadığına yönelik bir iddia ve tespitin bulunmadığına, bu nedenle eylemlerinin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
.../... -2-
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2016/2065, K. 2019/2559, 28 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama