Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2016/2103 K.2019/2099

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, CMK'nın 231/12. maddesi karşısında itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, aynı Kanunun 264. maddesi de gözetilerek temyiz isteğinin itiraz mahiyetinde kabulü ile mercince değerlendirilip gerekli kararın verilmesi mümkün görüldüğünden, incelemenin tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarıyla SINIRLI OLARAK YAPILMASINA karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemece "Adli sicil kaydının engel teşkil etmemesi, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulup, ileride yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılarak" rüşvete teşebbüs suçundan hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın kişiliğinin bölünemeyeceği de gözetilerek ve CMK'nın 231. maddesindeki koşullar da değerlendirilerek tehdit suçu açısından da hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hükümden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesine aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi,