Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2016/2117 K.2020/12383

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

3628 sayılı Yasanın 18. maddesine göre sanığa atılı zimmet suçunun zarar göreni olduğu anlaşılan Posta ve Telgraf Teşkilatı A.Ş'nin davaya katılma ve kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve sanık hakkındaki hükmün süresinde vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, mahkemenin usulsüz olarak verdiği katılma talebinin reddine ilişkin 07/11/2013 tarihli ara kararın kaldırılmasına ve 5271 sayılı CMK'nın 237/2 ve 260/1. maddeleri gereğince davaya KATILMASINA karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kasa açığı olarak kabul edilen eylemlerin değişik zamanlarda mal edinildiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilmeden sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

TCK'nın 247/1, 249, 43, 248 ve 62. maddelerinin bu sıra dahilinde uygulanması gerektiği gözetilmeyerek aynı Kanunun 61. maddesine aykırı davranılması,

Zimmet miktarı olarak kabul edilen 3.578,92 TL'nin suç tarihi itibarıyla ekonomik koşullara ve paranın alım gücüne göre TCK'nın 249. maddesi gereğince değer azlığı kapsamında kalması sebebiyle sanığın cezasından yarıya kadar indirim yapılması yerine, gerekçe gösterilmeden aleyhe olacak şekilde, en alt sınırdan, üçte bir oranında indirim yapılması,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53/1. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında, 53/5. maddesi uyarınca, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,