Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2016/2204 K.2018/2664

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü;

Sanıkların müşteki ...’a faiz karşılığı ödünç para verdikleri tarihin senet düzenlenme tarihine göre 05/02/2005, müşteki beyanına göre ise 2003-2004 senesi olduğu, müşteki ...’ya sanık ... tarafından faiz karşılığı ödünç paranın verildiği tarihin ise 2002 senesi olduğu, müşteki ...’ye sanıklar tarafından doğrudan faiz karşılığı ödünç para verilmediği,

müşteki ...’ye verilen ödünç para ile ilgili Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından yargılama yapılarak sanık ... hakkında tefecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu ve hükmün kesinleştiği dikkate alındığında sanıklara yüklenen tefecilik suçunun müştekiler ... ve ...’ya ödünç paranın verildiği tarihte yürürlükte olan 2279 sayılı Kanunun 17. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık ilave zamanaşımı süresine tabi olduğu, suç tarihi ile hüküm günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından,