Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2016/2285 K.2018/2688

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Müşteki vekilinin temyiz itirazlarının müsadere hükmüne yönelik olduğu anlaşıldığından, incelemenin müşteki Hazine vekilinin müsadere, sanık müdafiin ise mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazları ile sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tefecilik suçundan kurulan 16/05/2012 günlü mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında tefecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün gerekçesinde "cezanın alt sınırdan tespitine" karar verildiği belirtilmesine karşın, bu gerekçeyle çelişki oluşturacak şekilde, hüküm fıkrasında alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayin edilerek hükmün karıştırılması,

Sanığın gözaltında kaldığı sürenin kararda gösterilmemesi ve bu sürenin TCK'nın 63. maddesi uyarınca mahsubuna karar verilmemesi,

Temel cezanın belirlenmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 241/1. maddesinin, TCK 24/1 olarak gösterilmesi,

Sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nın 52/2. maddesi uygulanırken 312 gün yerine 300 gün yazılması,

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve E. 2014/140; K. 2015/85 sayılı kararının Resmi Gazetenin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması, Müsadere talebine ilişkin 21/05/2012 günlü ek kararın incelenmesinde ise;

Sanık hakkında tefecilik suçundan kamu davası açıldığı, Hazinenin bu suçun mağduru olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu ve davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve CMK'nın mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde karar verilmesi,

Esas hükümde yer verilmeyen adli emanetin 2012/2477 sırasında kayıtlı bulunan paraların 21/05/2012 tarihli ek karar ile sanığa iadesine dair verilen kararın müşteki Hazine vekiline temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, mahkemece 5271 sayılı CMK'nın 257. maddesine göre duruşma açılıp eşya üzerinde hakkı olan taraflar da duruşmaya davet olunarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, evrak üzerinden inceleme yapmak suretiyle hüküm kurulması,