Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2016/2482 K.2020/11778

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 4389 sayılı Bankalar Kanunun 22/3. maddesindeki nitelikli zimmet suçunu oluşturduğu, bu Kanun ile daha sonra yürürlüğe giren 5411 sayılı Kanunda nitelikli zimmet suçunun 12 yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezasını gerektirdiği belirtilmesine rağmen ilaveli dava zamanaşımı süresinin yanılgılı değelendirmeyle 15 yıl olduğu kabul edilerek kamu davalarının zamanaşımı sebebiyle düşürülmesine karar verilmiş ise de;

sanıklara isnat edilen eylemin sübutu halinde 4389 sayılı Bankalar Kanununun 22/3 ile 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 160/1. maddelerinde düzenlenen basit zimmet ve bu suça azmettirme suçlarını oluşturabileceği, anılan suçların suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/3 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 15 yıllık ilaveli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, suç tarihi ile hüküm tarihi arasında bu sürenin dolmuş olduğu anlaşıldığından,

bu husus sonuca etkili bulunmamış, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince düşmesi yerine düşürülmesine karar verilmesi,