KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2016/3217 E., 2018/4516 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Haziran 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tefecilik
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
355 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 1. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında tefecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;
Delillerle iddia ve savunma, yapılan yargılama göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, müşteki ... hakkında sanık ...'e karşı işlediği iddia edilen iftira suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı kesinleşmiş mahkumiyet hükmü niteliğinde olmadığından, sanıklar ... ve ...'ın müşteki...'e kazanç karşılığı ödünç para verme eyleminin değişik zamanlarda birden fazla gerçekleştiği, bu itibarla TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığından,
tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmiş olmakla sanıklar ... ve ... müdafii ile sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,
2. Sanıklar ... ve ... hakkında tefecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;
Sanıkların faiz karşılığı ödünç para vererek tefecilik yaptığına dair müştekilerin ve tanıkların herhangi bir beyanlarının bulunmaması, sanıkların tefecilik yaptığına dair bir duyumun olmadığına dair kolluk araştırması ile dosyadaki tüm diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı somut bir delil bulunmadığı gözetilerek, atılı suçtan beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,
3. Sanık ... hakkında tefecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde ise;
Sanığın kazanç elde etmek amacıyla müştekilere ödünç para verdiğine ilişkin müşteki ve tanık anlatımı bulunmaması, yalnızca icra dosyalarında alacaklı sıfatıyla müştekiler hakkında takipte bulunması ile TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan sırf hareket suçu niteliğindeki tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli olması ve suçun tamamlanmasından sonra icra takibi başlatanların eylemlerinin bu suça iştirak niteliğinde olmaması hususları nazara alınarak; sanık ...'un diğer sanıkların eylemlerine hangi aşamada ve ne şekilde iştirak ettiğinin delilleri karar yerinde gösterilip tartışıldıktan sonra hasıl olacak sonuca göre hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2016/3217, K. 2018/4516, 19 Haziran 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama