Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2016/3771 K.2020/12137

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Suç tarihinde Denizli Belediye Başkanlığında veznedar olarak görev yapan sanığın, vatandaşlardan tahsil ettiği bir kısım paralara ilişkin makbuzları merkezi sistem yetkilisine bildirip iptal ettirmek suretiyle tahsilat olarak görünmesini engellediği ancak makbuzun arkasına ve dip koçanına iptal nedenini yazmayarak belirli süreler sonunda söz konusu miktarlar yeni yatırılmış gibi makbuz düzenleyerek ödediği,

olayın emlak vergisini yatırmaya gelen tanık ...'a bir önceki yılın vergisini yatırmadığının bildirilmesi üzerine şahsın ilgililere paranın yatırıldığına dair makbuzu ibraz etmesi sonucu ortaya çıktığı ve bu paranın da sanık tarafından adli soruşturma başlamadan önce iade edildiği şeklinde gerçekleşen somut olayda;

sanığın son eyleme kadar gerçekleştirdiği ve herhangi bir uyarı, ihbar, şikayet, denetim veya soruşturma olmaksızın kendiliğinden iade ettiği paraları mal edinmesinin kullanma zimmeti vasfında olduğu ancak müracaat sonucu ortaya çıkan emlak vergisi ödenmesine ilişkin kısmın ise sanık tarafından temellük edildiği ve temellük zimmeti niteliği taşıdığı, bu itibarla hileli davranışlarla gerçekleştirilen tüm eylemlerinin kül halinde zincirleme şekilde nitelikli temellük zimmeti suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Denizli Belediyesine müzekkere yazılarak, tanık ...’ın muhakkike verdiği ifade doğrultusunda ilgili makbuzların temin edilip temellük edilen miktarın belirlenmesi ile kullanma zimmeti eyleminde geçici süreyle kullanılıp iade edilen paradan elde edilen nemanın suçun konusunu oluşturduğu nazara alınarak “nema miktarı” da hesaplatılmak suretiyle tespit edilen sonuç zimmet miktarı yönünden TCK’nın 249. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılmaması,

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanması sırasında bu bentteki hak ve yetkilerin tamamını kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde sınırlı uygulama yapılması,

Hükmedilen yargılama gideri miktarının CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesiyle eklenen cümlede öngörülen miktarın altında olması nedeniyle kamu üzerinde bırakılması yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,