Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2016/3811 K.2018/3364

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Müşteki Hazine vekilinin 13/07/2015 günü tebliğ edilen, sanık ... müdafiin ise yüzüne karşı tefhim olunan hükmü, CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 12/02/2016 ve 19/03/2015 günlü dilekçeler ile temyiz etmiş oldukları anlaşılmakla temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİYLE, incelemenin O yer Cumhuriyet Savcısının sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazları ve sanıklar ..., ... ve ... müdafiilerinin vekalet ücreti talebiyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

1-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanıklar müdafiin temyiz talebinin vekalet ücretine yönelik olduğu gözetilerek buna hasren yapılan incelemede;

Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesinde yer alan "Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine maktu avukatlık ücretine hükmedilir." biçimindeki düzenleme nazara alınarak, kendilerini aynı vekille temsil ettiren ve beraatlerine karar verilen sanıklar ... ve ... lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "kendilerini aynı vekille temsil ettiren sanıklar ... ve ... için karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen 3.000 TL vekalet ücretinin Hazineden alınarak kendilerine verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Ceza Genel Kurulunun 26/01/2016 gün ve 620-36, 02/10/2012 gün ve 472-1798, 06/12/2011 gün ve 197-246, 19/04/2011 gün ve 20-59, 17/04/2007 gün ve 325-100 sayılı kararları ile yerleşik uygulamasına göre, uyma kararının, ara kararı niteliğinde olmayıp davanın esasını çözümleyen kararlardan olduğu, bozmaya uymakla, yerel mahkemenin bozma kararında gösterilen esaslara göre işlem yapıp karar verme ödevi doğduğu, sonradan bu kararın bir kısmından veya tamamından açıkça ya da zımnen geri dönülerek ilk hükmün aynen veya yeniden kurulmasının uyma kararının hüküm ve sonuçlarını ortadan kaldırmayacağı nazara alınmadan Dairemizin 2014/879 karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verildikten sonra dönülemez nitelikteki bu kararın gereği tam olarak yerine getirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,