Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2016/5740 K.2020/9315

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 02/10/2015 tarihli ve 2013/10887 Esas, 2015/14750 Karar sayılı bozma ilamına uyulduğu halde, savunmada ve bir kısım tanık ifadelerinde belirtildiği üzere, sanık tarafından köyün ihtiyaçlarının giderilmesi için kendi cebinden yapılan harcamaların olup olmadığı miktarlarıyla birlikte araştırılmadan ve bozma sonrasında getirtilen köye ait banka hesaplarına ilişkin ekstrelerle birlikte bilirkişi incelemesi yaptırılmadan bozma gereği tam olarak yerine getirilmeksizin eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

TCK'nın 247/1, 249, 43, 248, 62. maddelerinin bu sıra dahilinde uygulanması gerektiği gözetilmeyerek aynı Kanunun 61. maddesine aykırı davranılması,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/06/2008 tarihli ve 2008/149 Esas, 2008/163 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin CMK'nın 231/5-6. maddesindeki şartlar gözetilmek suretiyle seçenek yaptırımlara çevirme ve erteleme gibi diğer kişiselleştirme nedenlerinden önce hakim tarafından değerlendirilmesinin zorunlu bulunduğu nazara alınarak, yargılama sürecindeki davranışları ve suç işlemekten çekineceği kanaati ile zimmet suçundan aldığı hapis cezası ertelenen sanığın adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar bulunmakta ise de;

bahse konu karara ilişkin suçun 6545 sayılı Kanunun 72. maddesi ile değişik CMK'nın 231/8. maddesinin yürürlüğe girmesinden önce işlendiği ve kesinleştiği, dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan aynı Kanunun 231/6-a-b-c madde-fıkra-bentlerindeki koşulların oluşup

oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, bu konuda olumlu veya olumsuz herhangi bir değerlendirme yapılmaması,

Dairemizin 02/10/2015 tarihli ve 2013/10887 Esas, 2015/14750 Karar sayılı ilamı ile katılan vekilinin dilekçesinin içeriği itibarıyla katılma isteğiyle sınırlı olması ve temyiz iradesi taşımaması nedeniyle CMUK'nın 326/son maddesine göre ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutularak hükmün bozulmasına karar verildiği nazara alındığında, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20/09/2011 tarihli ve 2011/5-104 Esas, 2011/183 sayılı Kararında belirtildiği üzere, TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanmamasının kazanılmış hak niteliğinde olup aleyhe bozma yasağına konu olacağı gözetilmeden, ilk hükümde uygulanmadığı halde sanık hakkında TCK’nın 53/5. maddesinin tatbikine hükmolunması,