Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2016/5796 K.2020/10074

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; Sanık hakkında tayin olunan cezanın miktarına göre sanığın duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, İNCELEMENİN DURUŞMASIZ YAPILMASINA karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mahkemece zimmet miktarı olarak kabul edilen 2.842,00 TL'nin suç tarihi olan 2009 yılı itibarı ile ekonomik koşullar ve paranın alım gücü nazara alındığında değerinin azlığı karşısında TCK'nın 249/1. maddesi uygulanarak cezada indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi CMUK'nın 326/son maddesi hükmüne göre sonuç cezanın doğru tayin edilmesi karşısında sonuca etkili görülmemiş, sadece sanık müdafi tarafından temyiz edilen önceki hükmün Dairemizin 15/09/2015 tarihli,

2013/10898 Esas ve 2015/14234 Karar sayılı ilamı ile bozulması sonrası mahkemece sanığın sabit kabul edilen eylemi için verilen 7 yıl 9 ay 22 gün asıl hapis cezasının CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak hükümleri dikkate alınıp neticeten 5 ay hapis cezasına indirildikten sonra TCK’nın 51. maddesine göre ertelenmesine karar verilmesi ise;

her ne kadar sonuç ceza miktarı itibarıyla erteleme müessesesinin uygulanabilirlik sınırına girmiş ise de sanığın sabit kabul edilen eyleminin asıl cezası 7 yıl 9 ay 22 gün olduğundan TCK'nın 249. maddesi gereğince indirim yapıldığında dahi TCK'nın 51. maddesinin uygulama olanağının bulunmaması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 04/03/2008 tarihli ve 2008/6-47 Esas, 2008/43 sayılı Kararında da vurgulandığı gibi yanılgılı uygulama nedeniyle bir kez daha atıfet sağlanamayacağı gözetilmeden hükmolunan cezanın ertelenmesine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.