KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2016/7592 E., 2016/9696 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Aralık 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tefecilik
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; Müşteki ...'ın yüzüne karşı verilen hükmü CMUK'nın 310. maddesinde yer alan bir haftalık yasal süreden sonra 17/06/2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca temyiz talebinin REDDİNE, incelemenin katılan Hazine vekilinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması ve aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında yüksek sayılabilecek miktarda paranın karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmaması; bu bağlamda, müştekinin sanıktan 20.000 TL faizle para aldığını, karşılığında 63.000 TL’lik senet verdiğini belirtmesi,
icra dosyası ile tanıklar ... ve ...’in bu iddiayı doğrulaması, ancak sanığın suçlamayı inkar ederek 2012 yılının 10. ayında müştekiye 63 ton mercimek sattığını, senedin bu sebeple alındığını savunması karşısında, savunma üzerinde durularak maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanığın 2012 yılında müştekiye belirtilen miktarda mercimek satımı yapıp yapmadığı hususunda ilgili yıla ait tüm ticari defter ve kayıtlar üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak rapor alınması,
ayrıca sanık hakkında vergi inceleme raporu da düzenlettirilmesi ve oluşacak sonuca göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2016/7592, K. 2016/9696, 15 Aralık 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama