Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2016/7618 K.2016/9621

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde ... İlçesi... Köyü muhtarı olarak görev yapan sanığa,...

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma vakfı mütevelli heyeti tarafından belirlenen listedeki hak sahibi 64 kişiye dağıtılmak üzere tutanak ile 64 ton kömür teslim edilmesine rağmen, sanığın söz konusu kömürleri ihtiyaç sahipleri yerine kendi yakınlarına dağıttığı, ayrıca dağıtım listesindeki hak sahipleri ..., ... ve ... adlarına atılı imzaları da kendisinin attığı ya da başkasına attırdığı iddiasıyla yapılan yargılamada;

maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılabilmesi açısından, dağıtım listesinde isimleri olan ve kriminal raporlara göre adlarına atılı imzaların kendilerine ait olmadığı anlaşılan hak sahiplerinden ..., ... ve ...'ın aşamalardaki beyanlarında listedeki imzaların kendilerine ait olmadığını ve kömür de almadıklarını beyan etmelerine karşılık ... ve ... ise hak ettikleri kömürü kendileri adına çocuklarının aldıklarını söylemeleri, yine adına atılı imzanın kendisine ait olmadığı belirlenen ...'ın kovuşturma aşmasında önceki ifadelerinden dönerek kömürü aldığını ifade etmesi,

imza incelemesi yapılmamakla birlikte listede ismi olan ...'ın da hak ettiği kömürü aldığını aşamalarda açıklaması, dosya kapsamında müşteki ve katılan olarak ifadelerine başvurulan diğer kişilerin ise listede isimleri olmayan ancak kömür almayı hak ettiklerini iddia eden şahıslar olduğunun anlaşılması ve savunmada tüm hak sahiplerinin ya da onlar adına yakınlarının kömürü aldıklarının belirtilmesi, bu savunmanın listede adlarına atılı imzaların kendilerine ait olmadığı anlaşılan ... ve ...'in aşamalardaki, ...'ın ise kovuşturma aşmasındaki ifadeleriyle de doğrulanması karşısında;

söz konusu dağıtım listesinde isimleri olan ve daha önce ifadelerine başvurulmayan diğer hak sahiplerinin de olayla ilgili olarak beyanlarının alınması, sanığa teslim edilen kömürlerin değerinin belirlenmesinden sonra eylemin sübutunun kabulü halinde olayın oluş biçimi ile sanığın sıfat ve konumu nazara alındığında 5237 sayılı TCK'nın 155/2. maddesindeki hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, eksik incelemeyle ve suç vasfında da yanılgıya düşülerek yazılı şekilde zimmet suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Sanığın görevi gereği düzenlemeye yetkili olduğu belgede sahtecilik yaptığının iddia edilmesi karşısında, 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca yetkili merciden bu suç yönünden soruşturma izni alındıktan sonra dava açılması gerektiği gözetilmeden, genel hükümlere göre açılan davaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı kararının 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Suçları TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,