Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2016/8120 K.2020/11769

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Suçtan zarar gören Hazineye 31/05/2016 tarihinde tebliğ edilen hükmü vekilinin 08/06/2016 havale tarihli dilekçesiyle CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra temyiz etmiş olduğu anlaşılmakla, Hazine vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, incelemenin sanığın temyiz itirazlarıyla sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptaline ilişkin Kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün bulunmuş, suç tarihi ve 6352 sayılı Kanunun 87. maddesi ile yapılan değişiklik nazara alındığında tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hüküm fıkrasında teşebbüs nedeniyle yapılan indirim sırasında uygulama maddesinin, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 6352 sayılı Yasanın 87. maddesi ile değişik 252. maddesinin 4. fıkrası yerine aynı Yasanın 35/1-2. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Adli emanette muhafaza edilen rüşvet teklifine konu paranın, suçun işlenmesi için sağlanan maddi menfaat niteliğinde olması nedeniyle TCK'nın 55/1 yerine 54/1. maddesine göre müsaderesine karar verilmesi,