Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2016/8499 K.2017/1090

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığa yüklenen tefecilik suçunun ödünç paranın verildiği tarihte yürürlükte olan 2279 sayılı Kanunun 17. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımı süresine tabi olduğu, katılanın ödünç parayı 2005 yılında evlilik hazırlığı için aldığını belirttiği, dosya arasında mevcut nüfus kaydına göre evlilik tarihinin 29/01/2004, takip dosyasındaki bononun düzenleme tarihinin de 08/09/2004 olduğu,

her iki tarih ile hüküm tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşılmakla ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 22/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.