Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2016/8791 K.2019/1674

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü;

Sanıklara isnat edilen görevi kötüye kullanma suçunun 5237 sayılı TCK'nın 257/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırına göre aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık asli ve ilaveli dava zamanaşımına tabi olduğu, sanıklar ... ve ...'nun doğrudan gelir desteği dosyasında yer alan C-Arazi Bilgileri Formunu imzaladıkları tarihin 2004-2006 yılları, aynı formu sanıklar ... ve ...'nin imzaladıkları tarihin 2003 yılı, sanıklar ..., ..., ... ve ...'nin Yolboyu mahallesi 335 no'lu parsele ilişkin tapu kaydını imzaladıkları tarihin 06/08/2002 ve 16/07/2006 olduğu,

bu tarihlerin suç tarihi olarak kabulüyle suç tarihleri ile inceleme günü arasında durma süreleri eklendiğinde dahi ilaveli dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, 07/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.