Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2016/958 K.2017/2700

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün bulunmuş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklar hakkında nitelikli zimmet suçundan kurulan hükümde sonuç cezanın 7 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası yerine 6 yıl 21 ay 22 gün olarak, yine sanıklar hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan kurulan hükümde sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yerine 2 yıl 13 ay 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanıklar hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği halde, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde anılan hak yoksunluğuna karar verilmemesi, zimmet suçundan kurulan hükümde ise TCK'nın 53/1. maddesinin 'a' bendinin hükümde gösterilmemesi,

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16/12/2008 gün ve 2008/146-235 sayılı Kararına ve 5237 sayılı TCK'nın 55/1. maddesine göre mağdurun belli olması ve maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilebileceği durumlarda zimmetin maddi konusunu oluşturan değerlerin müsaderesine karar verilemeyeceği gözetilmeden suçun karşılığı olan değerlerin müsaderesine ve ayrıca sanık ... hakkında gayri resmi çakıl alma fişleri ile satış faturası ve sevk irsaliyesi düzenlenmeden kayıt dışı satışı yapılan malzemelerin parasal karşılığının zimmete geçirilmesi eyleminden dava açılmamasına rağmen bu eylem yönünden zimmet miktarı olarak kabul edilen 1.761.324,00 TL'nin sanıklardan müteselsilen tahsiline ve müsaderesine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiileri ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, her iki sanık hakkında nitelikli zimmet suçuna ilişkin sonuç cezanın "7 yıl 9 ay 22 gün" hapis, yine her iki sanık hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçuna ilişkin sonuç cezanın "3 yıl 1 ay 15 gün" hapis olarak değiştirilmesi,

sanıklar hakkında zimmet suçundan TCK 53/5 maddesi gereğince hak yoksunluğunun uygulandığı hükmün A bendinin 8. fıkrasının 'TCK 53/1-a maddesinde sayılan hak ve yetkilerden birinin kötüye kullanılması suretiyle zincirleme biçimde zimmet suçu işlenmiş olmakla cezanın infazından sonra işlemek üzere TCK 53/5 maddesi uyarınca takdiren 7 yıl 9 ay 22 gün süreyle bu hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmalarına' şeklinde değiştirilmesi suretiyle,

sanıklar hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliğinden kurulan hüküm fıkrasına mahkemenin takdiri de gözetilerek "Sanıkların suçu 5237 sayılı Kanunun 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işledikleri anlaşılmakla aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince cezanın infazından sonra işlemek üzere takdiren 3 yıl 1 ay 15 gün süreyle bu hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmalarına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, müsadereye ilişkin hükmün A maddesinin 9. fıkrasının a, b, c ve d bentlerinin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,