a)Sanık ...'in suçtan zarar görenlerden ..., ... ve ...'ya yönelik eylemleri yönünden açılan kamu davalarının reddine, ... ve ...'a yönelik eylemleri bakımından açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine, ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a yönelik eylemleri yönünden açılan kamu davasında beraatine, ... ve ...'e yönelik eylemleri yönünden iki kez mahkumiyetine
b)Sanık ... hakkında beraat
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
CMK'nın 260/1. maddesi de gözetildiğinde, 07/02/2012 günlü celsede davaya katılmasına karar verilen, 26/02/2013 tarihli oturumda ise katılmasına ilişkin ara kararından dönülen ancak sanıklara isnat edilen tefecilik suçunun zarar göreni olduğu anlaşılan ...'ün, vekilinin temyiz dilekçesinin içeriğine göre davaya katılma iradesini ortaya koyduğu da nazara alınarak, katılma talebinin aynı Kanunun 237/2 ve 260/1. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
.../...
-2-
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine, katılan ... vekilinin temyiz isteminin sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerine, katılan Hazine vekilinin temyiz talebinin ise sanık ... hakkında verilen zamanaşımı nedeniyle düşürülme ve kamu davalarının reddi ile her iki sanık hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik olduğu gözetilerek yapılan incelemede;
1-)Sanık ... hakkında suçtan zarar görenlerin tümüne yönelik eylemleri nedeniyle verilen beraat, sanık ... hakkında ise suçtan zarar görenler ..., ... ve ...'e yönelik eylemleri nedeniyle verilen kamu davalarının reddi, suçtan zarar görenler ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a yönelik eylemleri nedeniyle verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Beraat hükümleri yönünden hüküm fıkrasının 1 ve 2 no'lu bentlerinde sanıklardan ... için CMK'nın 223/2-e, ... için ise CMK'nın 223/2-a maddelerine yer verilmeyerek aynı Kanunun 232/6. maddesine aykırı davranılmış ise de anılan noksanlıklar sonuca etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.
Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen kamu davalarının reddi ile delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri eleştirilen hususlar dışında usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanlar Hazine ve ... vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2-)Sanık ... hakkında suçtan zarar görenler ... ve ...'a yönelik eylemleriyle ilgili zamanaşımı nedeniyle düşürülme hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca düşmesi yerine düşürülmesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihet yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan "düşürülmesine" ibaresinin "5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca düşmesine" şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3-)Sanık ... hakkında suçtan zarar görenler ... ve ...'e yönelik tefecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
.../...
-3-
Ancak;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26/04/2016 gün, 2014/118 Esas ve 2016/208 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, tefecilik suçu ile korunan hukuki yarar ve bu bağlamda suçun topluma karşı suçlar bölümünde düzenlenmesi karşısında, bu suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamı, diğer bir ifadeyle kamu olduğu,
eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerektiği, keza TCK'nın 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçunun, kazanç elde etmek amacıyla borç para verilmesiyle oluşacağı, bunu meslek haline getirmenin suçun unsurları içerisinde yer almadığı, değişik zamanlarda ve/veya farklı kişilere karşı tefecilik eylemini zincirleme olarak işleyen sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiği, zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günün suç tarihi olduğu,
bu itibarla hukuki kesinti oluşturan iddianame tarihinden evvel sanık hakkında dava konusu olsun ya da olmasın tüm eylemlerin teselsülün içerisinde değerlendirilmesi, iddianame tarihinden sonraki eylemlerin ise gerçek içtima hükümleri ve varsa kendi içinde teselsül hükümleri değerlendirilmek suretiyle karara bağlanması gerekeceği nazara alındığında; sanık ... hakkında zarar göreni Yunus Eser olan tefecilik suçundan Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin 04/11/2014 gün ve 2014/608 Esas, 2014/429 Karar sayılı ilamıyla mahkumiyetine karar verildiği, dosyanın temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2018/246 Esasına kaydedildiği,
suç tarihinin 05/08/2008 öncesi, iddianame tarihinin 25/06/2009 olduğu, yine zarar göreni ... ve ... olan aynı mahkemenin 29/04/2010 gün ve 2010/11 Esas, 2010/177 Karar sayılı dosyasında aynı suçtan kamu davası açıldığı, suç tarihinin 2007 yılı Ocak ayı ve sonrası, iddianame tarihinin 25/12/2009 olduğu,
temyize konu bu dosyada ise suç tarihinin 2005-2009 yılları, iddianame tarihinin 31/10/2011 olması karşısında, sanık hakkında tefecilik suçundan benzer mahiyette davalar açılıp açılmadığı hususunda C.Savcılığı aracılığıyla da araştırma yapılıp, mümkünse davaların birleştirilmesinden, kesinleşmesi veya birleştirme olanağının ortadan kalkması durumunda ise,
asıllarının veya onaylı örneklerinin bu dosya arasına konulmasından ve sanığın aralarında hukuki kesinti bulunmayan eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme tek tefecilik suçunu oluşturması nedeniyle TCK'nın 3/1 ve 61/1. maddeleri de gözetilerek hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken yetersiz gerekçe ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,
Kabule göre de;
Sanığın üzerine atılı sübutu kabul edilen eylemlerin aynı suç işleme kararının icrası kapsamında değişik tarihlerde işlenmesi nedeniyle hakkında TCK'nın 43/1. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden ve suç kastının nasıl yenilendiği, eylemlerin neden bağımsız suç olarak kabul edildiği de denetime imkan verecek şekilde karar yerinde gerekçeleriyle gösterilip tartışılmadan sanık hakkında tefecilik suçundan iki ayrı mahkumiyet hükmü kurulması,
Hükümden sonra 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,
.../...
-4-
Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve E. 2014/140; K. 2015/85 sayılı iptal Kararının Resmi Gazete'nin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet savcısı ile sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.