Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2017/260 K.2017/2584

Mühür bozma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; ... (Kapatılan) 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/10/2008 gün ve 2018/323 E. 2008/1088 K. sayılı mahkumiyet kararının sanık müdafii tarafından temyiz edildiği, Dairemizin 25/04/2012 gün, 2011/9816 E. 2012/4398 K. sayılı ilamı ile bozma yönündeki kararına karşı ...

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/01/2013 gün, 2012/1983 E. 2013/87 K. sayılı kararı ile direnildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04/12/2013 gün ve 2013/102126 sayılı tebliğnamesi ve Dairemizin 27/05/2014 gün ve 2014/2685 Esas, 2014/5822 sayılı tevdii kararı ile de dosyanın Ceza Genel Kuruluna gönderildiği, ancak Ceza Genel Kurulunun 07/12/2016 gün ve 2014/497 E. 2016/976 K. sayılı kararı ile 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 36 ve 38. maddelerine göre direnme kararı yönünden öncelikle Dairemizce incelenmesinde zorunluluk bulunan dosyanın gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c) Bozma sonrasında yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, özde direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hükümdür.

Bu itibarla, yerel mahkemece ilk hükümde yer almayan 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmesi ve temel ceza belirlenirken denetime olanak verecek şekilde somut gerekçe ile alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmuş olması nedeniyle mahkemenin son uygulamasının direnme kararı niteliğinde olmayıp, yeni hüküm niteliğinde olduğu gözetilerek esasın incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü: