Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2017/2712 K.2021/1518

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nin 40/2. maddesine göre 6352 sayılı Yasa ile değişiklik öncesi özgü suç niteliğinde olan ve aynı Kanun'un 255. maddesi uyarınca ancak kamu görevlisi tarafından işlenebilen yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama suçundan dolayı sanığın suç tarihlerinde kamu görevlisi olup olmadığı yönünde bir araştırma yapılarak ilgili kurumdan görev yazısı temin edildikten sonra sübutu kabul edilen "yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama" suçunun 05/07/2012 tarihli ve 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasa'nın 89. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 255. maddesinin "nüfuz ticareti" başlığı altında

yeniden düzenlenip suç unsurlarında değişiklik yapılarak kamu görevlisi olmayan gerçek kişilerin de suçun faili haline getirilmesi, failin kamu görevlisi olmasının suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hali olarak düzenlenmesi karşısında; sanığın suç tarihlerinde haklarında nüfuz ticareti suçundan beraatlerine karar verilen sanıkları telefonla arayarak işe yerleştirme vaadiyle para aldığı oluşa uygun kabul edilen dava konusu somut olayda;

eylemlerinin TCK'nin 255. maddesinde 6352 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik sonrasında dolandırıcılık suçunu oluşturabileceği gözetilip, değişiklikten önceki yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama ile dolandırıcılık suçlarına ilişkin düzenlemeler ve 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve TCK'nin 157/1. maddesi kapsamındaki dolandırıcılık suçunun da uzlaşma kapsamına alınmış olması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2. maddesi de gözetilerek,

uzlaştırma işlemleri uygulanarak sonucuna göre lehe yasa karşılaştırmasının yapılması suretiyle hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda atılı suçu birden fazla kez işleyen sanık hakkında zincirleme suç hükümlerini içeren TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanması gerekirken, her bir eylemi nedeniyle yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama suçundan ayrı ayrı cezalandırılması suretiyle fazla ceza tayini,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nin 53/1. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Suçun 5237 sayılı Yasa'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle işlendiğinin kabul edilmesi karşısında aynı Yasa'nın 53/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,