Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2017/3127 K.2019/8113

Sanıklar hakkında rüşvet verme suçundan yapılan yargılama sonunda 25/05/2011 tarihli, 2011/105 Esas ve 2011/165 sayılı Karar ile verilen beraat hükümlerinin bozulmasına ilişkin Dairemizin 16/12/2013 tarihli, 2012/5329 Esas ve 2013/12230 Karar sayılı ilamına karşı mahkemece kısmi direnme kararı verilmesi üzerine, hükümden sonra 02/12/2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasanın 36. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası gereğince Dairemize gelen dosya incelendi;

Mahalli mahkemece ilk hükümde yer almayan gerekçelerle hüküm kurulmuş olması nedeniyle mahkemenin son uygulamasının direnme kararı niteliğinde olmayıp, yeni hüküm olduğu gözetilerek esasın incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıkların, kamu görevlisi olan ve haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları verilen inceleme dışı sanıklara yapmaları gereken bir işi yapmaları için yarar sağlamaları şeklindeki eylemlerinin suç tarihinde yürürlükte olan ve lehlerine bulunan 5237 sayılı TCK'nın 257/3. maddesinde düzenlenen kamu görevlisinin görevinin gereklerine uygun davranmak için çıkar sağlaması suçuna iştirak etme niteliğinde olduğu, 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasa ile TCK’nın 257/3. maddesinde değişiklik yapıldığı,

sanıkların eylemlerine uyan bu suçun daha lehe olan 6086 sayılı Yasayla yapılan değişiklikten önceki haliyle 5237 sayılı TCK'nın 257/3-1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımını en son kesen işlemin sonradan haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları verilen kamu görevlisi sanıklar hakkındaki 25/05/2011 günlü mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarih ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından,