Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2017/365 K.2018/5147

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sahtecilik suçunun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamış, en lehe uygulama halinde dahi 765 sayılı Yasa uyarınca kurulacak hükmün aleyhe sonuç doğurduğunun anlaşılması ve mahkemenin uygulamasına göre;

gerekçede nitelikli zimmet yerine basit zimmete göre yapılan hesaplama ile bulunan ceza miktarının yazım hatası olduğu değerlendirilmiş, belgede nesnel olarak aldatıcılık yeteneğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerekmesine göre, sahteciliğin numarası aynı olan makbuzların miktar yönünden içerik itibariyle farklı düzenlenmesi suretiyle gerçekleştirilmesi nedeniyle iğfal kabiliyetinin bulunduğunun kabulü gerekeceğinden tebliğnamedeki bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiş, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas,

2015/85 Karar sayılı 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren TCK'nın 53. maddesiyle ilgili iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.