Sanıklardan ... hakkında rüşvet alma ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçlarından mahkumiyet, ... hakkında rüşvet verme suçundan mahkumiyet, görevi kötüye kullanma suçundan sanıklar hakkında beraat
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
3628 sayılı Yasa'nın 17 ve 18. maddelerine göre rüşvet alma suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar gören ve vekilinin yargılama sırasında 03/03/2014 havale tarihli dilekçesi ile vaki katılma talebi hakkında karar verilmeyen Adalet Bakanlığının kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve sanık ... hakkında bu suçtan kurulan hükmün vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Kanun'un 18 ve CMK'nin 237/2. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak sadece bu suç yönünden katılma talebinin KABULÜNE, Adalet Bakanlığının sanıklara isnat edilen görevi kötüye kullanma, sanık ...'ya isnat edilen kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ile sanık ...
Kubat'a isnat edilen rüşvet verme suçlarından doğrudan zarar görmediği, bu itibarla bahse konu suçlardan verilen hükümleri temyiz hakkının bulunmadığı nazara alınarak, Adalet Bakanlığı vekilinin bu suçlara ilişkin temyiz isteminin, diğer yandan sanık ... müdafin tayin olunan cezaların miktarına göre yasal koşulları bulunmadığından duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 317 ve 318. maddeleri uyarınca ayrı ayrı REDDİNE, katılan Adalet Bakanlığı vekilinin dilekçesinin sanık ... hakkında rüşvet alma suçundan kurulan hükme yönelik aleyhe temyiz içermediği gözetilerek,
incelemenin, müdafin sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet, sanık ...'ın ise hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı ve duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ...'ya atılı kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçu bakımından yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Suç tarihinde Çorlu A3 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda infaz koruma memuru olarak görev yapan sanık ...'nın, cezaevinde bulunan yakınları ile görüşmek isteyen ancak yakınlarının dolu olan 3 kişilik ziyaret listeleri nedeniyle görüşemeyen sanık ...'ın başka kişilerin ziyaret listesine yazılmasını sağlayarak yakınları ile görüşmesine aracılık ettiği, karşılığında ise ...'tan börek temin ettiği ve bu şekilde ...'nın rüşvet alma, ...'ın da rüşvet verme suçlarını işledikleri iddia ve kabul edilen somut olayda;
...'nın ...'tan öncesinde gerçekleştirildiği kesin olarak belirlenemeyen rüşvet anlaşması üzerine menfaat temin edip, karşılığında ziyaretçi listesi dolu olan kişilerle görüşmesini sağladığına dair sanıkların mahkumiyetlerine yeterli, her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı nazara alınarak atılı rüşvet alma ve rüşvet verme suçlarından beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yanılgılı değerlendirmeler sonucu yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,
Sanıklardan ...'nın görev yerinde olmadığı halde görevi başındaymış gibi nöbet defterini imzalaması şeklindeki eyleminin TCK'nin 257/1. maddesinde düzenlenen icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin aynı Kanun'un 204/2. maddesi uyarınca cezalandırılmasına hükmolunması,
Kabule göre de;
Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının Resmi Gazete'nin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı nüshasında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nin 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
Yüklenen kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu 5237 sayılı TCK'nin 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilmesine rağmen sanık ... hakkında aynı Yasa'nın 53/5. maddesinin uygulanmaması, aynı sanığa atılı rüşvet alma suçu yönünden ise 53/5.
maddesinin uygulanması sırasında 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kullanmasından yasaklanmasına karar verilmesi yerine, 53/1. maddesindeki hangi hak ve yetkiye ilişkin olduğu gösterilmeksizin infazda tereddüt oluşturacak şekilde hak yoksunluğuna karar verilmesi suretiyle hatalı uygulama yapılması,
Kanuna aykırı, sanık ... müdafi ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 20/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.