Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2017/4632 K.2021/3886

...

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 14/02/2017 tarihli ve 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, sanıklardan ...'nun kamu görevlisi olmadığı ve hakkında rüşvet verme suçundan kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında, adı geçen sanık hakkında atılı suçtan açılan kamu davasına CMK'nin 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen DSİ ...

Şube Müdürlüğünün katılma hakkı olmadığı anlaşılmakla, vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, incelemenin katılan DSİ ...

Şube Müdürlüğü vekilinin sanık ... hakkında rüşvet alma suçundan verilen mahkumiyet, sanıklar ... ve ... müdafilerin müvekkilleri hakkında rüşvet alma ve rüşvet verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla SINIRLI OLARAK YAPILMASINA karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıkların üzerlerine atılı rüşvet alma ve rüşvet verme suçlarının lehlerine olan 765 sayılı TCK'nin 212/1 ve 213/2. maddelerinde öngörülen cezalarının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 102/3 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 10 yıllık asli ve 15 yıllık ilaveli dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, son suç tarihi olan 02/12/2002 ile inceleme günü arasında ilaveli dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nin 7/2 ve 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddeleri de gözetilmek suretiyle CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükümlerin

... ... ... ... Yz İşl. Md. ...