Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2017/816 K.2020/12493

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

...E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu müdürü olan sanığın, ...Valiliği ile ...Cumhuriyet Başsavcılığı arasında yapılan protokol gereği tutuklu ve hükümlülerin imal ettikleri eşyaların satımından kalan 545 TL'yi zimmetine geçirdiği ve 750 TL'yi de soruşturma aşamasında ödeyerek etkin pişmanlıkta bulunduğu iddia ve kabul olunmuş ise de;

cezaevi müdürlerinin görevlerinin belirtildiği 2394 sayılı Ceza İnfaz Kurumu Yönetimi Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yönetmeliğin 7/1-c maddesinde ''Mevzuat ve yetkili mercilerce verilen emirler çerçevesinde kurumun genel idare ve iş yurduna ait hesap işlerinin yürütülmesini ve denetimini yapmak'' şeklindeki düzenleme de nazara alınarak,

Valilik ile C.Başsavcılığı arasında imzalanan protokol ile C.Başsavcılığının protokolün uygulanmasında sanığın görevlendirilmesine ilişkin yazısının onaylı birer örneğinin getirtilip, sanığın protokol uyarınca toplanan paraları gözetim ve denetim altında tutma görev ve yetkisinin bulunup bulunmadığı ile somut olayda yasal tevdi unsurunun gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılıp karar yerinde tartışıldıktan sonra sonucuna göre hukuki durumunun ve suç vasfının takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de; Her ne kadar sanığın 545 TL'yi zimmetine geçirdiği kabul edilmişse de; 27/11/2013 tarihli Cezaevinden sorumlu Cumhuriyet Savcısının düzenlediği tutanak tarihinde sanığın uhdesinde 1.274,50 TL para kaldığı, gerek bu miktarın gerekse de mahkemece kabul edilen miktarın suç tarihindeki ekonomik koşullara ve Dairemiz uygulamalarına göre değer azlığı sınırında kalması nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 249. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanığın, tutanak tarihinden sonra malzeme alımı için harcamalar yapması ve etkin pişmanlık kapsamında değerlendirilen 750 TL'lik ödemede bulunması ile dosyada bilirkişi raporu olmaması karşısında, geriye kalan 24,45 TL'yi ödeme hususunda imkan sağlanmadan, kısmi ödeme yapıldığı gerekçesiyle TCK'nın 248/2. maddesinin uygulanmaması,

TCK'nın 62. maddesi uyarınca, geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama süresindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki etkileri gibi hususları içeren takdiri indirim nedenlerinin varlığı tartışılıp karar yerinde gösterilmeden sanık hakkında gerekçesiz bir şekilde TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının Resmi Gazete'nin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı nüshasında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Sanığın üzerine atılı suçu 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilmesine rağmen hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesinin tatbik edilmemesi,