Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2018/1138 K.2018/7892

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık hakkında tefecilik suçundan açılan dava davasında, Hazinenin bu suçun mağduru olduğu ve kovuşturma aşamasında katılma talebinde bulunduğu ancak katılma isteği hususunda olumlu veya olumsuz karar verilmediği, temyiz dilekçesinde de bu hususun açıkça belirtildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 237/2 ve 260/1. maddeleri gereğince davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık tarafından kazanç karşılığı verilen ödünç para miktarı ve suçtan zarar gören kişi sayısı nazara alındığında temel cezanın ve zincirleme suç nedeniyle yapılan artırımın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptaline ilişkin Kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında nazara alınması mümkün bulunmuştur.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuş olması karşısında, kamu davasında kendisini vekille temsil ettiren katılan Hazine yararına hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,