Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2018/11460 K.2019/189

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanıklar hakkında tefecilik suçundan kamu davası açıldığı, Hazinenin, bu suçun mağduru olduğu ve kovuşturma aşamasında 04/09/2013 günlü dilekçesiyle katılma talebinde bulunduğu ancak katılma isteği hususunda olumlu veya olumsuz karar verilmediği, temyiz dilekçesinde de bu hususun açıkça belirtildiği anlaşılmakla, CMK'nın 237/2 ve 260/1. maddeleri gereğince davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklara yüklenen tefecilik suçunun 5237 sayılı TCK'nın 241/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e maddesine göre 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlem olan 28/09/2007 tarihli sorgu ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği, zamanaşımını kesen başkaca bir sebebin de bulunmadığı anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar haklarında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, 09/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.