KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2018/1243 E., 2019/719 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Ocak 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevi kötüye kullanma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
317 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, kasten yeni bir suç işlenmesi halinde aynı Yasa ve maddenin 11. fıkrası uyarınca açıklanmasına dair kararın, CMK'nın 223. maddesi kapsamında mahkumiyet hükmü niteliğinde olup, anılan Kanunun 232. maddesinde belirtilen hususları içermesi, hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin gösterilmesi, delillerin tartışılıp değerlendirilmesi, yargılama sonucu ulaşılan kanaatin belirtilmesi ve sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilinin gösterilerek nitelendirilmesinin yapılması gerektiği gözetilmeden, gerekçesiz şekilde hüküm kurulmak suretiyle Anayasanın 141/3 ve 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 223/5, 230/1 ve 289/1-g maddelerine aykırı davranılması,
Kabule göre de;
Sanığın, Belkıs Çalışçı adlı hasta hakkında iki ayı geçmemek üzere kan düzeyine bakılarak gerekli tetkikleri istemeden "dostinex" isimli ilacı yüksek dozda günde üç tablet kullanması şeklinde düzenlediği raporun tıp uygulamalarına uygun düşmemesi nedeniyle görevi kötüye kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; adına ilaç yazılan hastanın olaya ilişkin bilgisi, ilacın hangi sıklıkta kullanılması konusunda sanık tarafından bilgilendirilip bilgilendirilmediği ve ilacın neden yüksek doz ve miktarda yazıldığı hususu tespit edilip, objektif cezalandırma şartı olan kişi mağduriyeti, kamu zararı veya kişilere haksız kazanç (menfaat) sağlanması unsurlarının oluşup oluşmadığı karar yerinde tartışılmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması,
Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptaline ilişkin kararının değerlendirilmesi lüzumu,
.../...
-2-
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2018/1243, K. 2019/719, 17 Ocak 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama