KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2018/12878 E., 2022/14093 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Aralık 2022
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suçtan zarar gören
- Hazine
- Suç
- Zincirleme biçimde basit zimmet
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;
CMK'nın 260/1. maddesine göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve vekili tarafından 7417 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 05/07/2022 tarihinden önce katılma talep edilmesi karşısında, 3628 sayılı Yasa'nın değişiklik öncesindeki 18/2. madde ve fıkra hükmü uyarınca başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazandığı gözetilerek, katılan Hazine vekilinin 15/05/2018 havale tarihli dilekçesinin münhasıran katılma ve vekalet ücreti istemine yönelik olduğu, aleyhe temyiz iradesi içermediği,
diğer yandan kovuşturma aşamasında kamu davasına katılma isteminde bulunmayan ve katılmasına karar verilmeyen Hazine yararına kanun yolu muhakemesinde vekalet ücretine hükmolunmasına yasal olanak bulunmadığı nazara alınarak incelemenin katılan ... vekili ile sanık müdafin temyiz itirazlarıyla SINIRLI OLARAK YAPILMASINA karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün bulunmuş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
TCK'nın 53/1-a madde-fıkra-bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle yüklenen zimmet suçunu işlediği kabul edilen sanık hakkında 53/5. maddesi gereğince bu bentteki hak ve yetkilerin tamamını kullanmaktan yasaklanması yerine kamu hizmetlerinden yasaklanmasına karar verilmek suretiyle sınırlı uygulama yapılması,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2018/12878, K. 2022/14093, 1 Aralık 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama