Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2018/13171 K.2022/13930

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Duruşma günü ve saatini bildiren davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmeyen ve usulüne uygun katılma talebinde bulunmayan Tarım ve Orman Bakanlığının katılan sıfatını kazanmadığı, gerekmediği halde gerekçeli kararın bakanlığa tebliğ edilmesinin, keza zimmet suçundan doğrudan zarar görmeyen ve kamu davasına katılma hakkı bulunmayan ...'un usulsüz olarak davaya katılmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği anlaşıldığından,

temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 317. maddesi uyarınca ayrıca tayin olunan ceza miktarı itibarıyla yasal koşulları bulunmadığından sanık ... müdafin süresinden sonra da vaki duruşmalı inceleme isteminin de CMUK'un 318. maddesi gereğince ayrı ayrı REDDİNE, incelemenin müdafilerin sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suç tarihinde sanığın S.S. ...

Beldesi ... başkanı olarak görev yaptığı, tanık olarak dinlenen ...'dan 10/06/2010 tarihli fatura ile tahsil edilen 7.000 TL'den, 3.000 TL'nin kasa hesabına kaydedilmesine rağmen 4.000 TL'lik kısmının alınan diğer avanslar hesabına borç kaydı yapıldığı ve ... adına fazladan fatura tanzim edilerek avans hesabındaki borcun kapatılarak kooperatif kasasına girmesi gereken 4.000 TL'nin sanık ...'un uhdesinde kaldığı ve bu suretle sanığın nitelikli zimmet suçunu işlediği iddia ve kabul edilen somut olayda; sanığın hatanın muhasebeleştirme yönteminden kaynaklandığını savunarak üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi,

tanık ...'un soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan beyanlarında aldığı hizmet karşılığında 10.000 TL ödemede bulunduğunu beyan etmesi, 21/04/2015 tarihli bilirkişi heyeti raporuna göre tanık ... adına düzenlenmiş tahsilat makbuzu ve faturalar ile toplamda 14.380 TL ödeme yapılmış gibi gösterildiğinin belirlenmesi, 12/03/2014 tarihli bilirkişi heyeti raporunda ise yalnızca 7.000 TL ve 2.380,98 TL tutarlarında faturalar ile gelir olarak intikal ettirilmesi gereken 9.380,98 TL'nin 4.000 TL'lik kısmının kooperatif yetkililerince zimmete geçirildiğinin hesaplanması,

maddi gerçeğe ulaşma yolunda değerlendirilmesi gereken raporlar arasında çelişki bulunması ve raporların hüküm kurmaya yeterli ve elverişli de olmaması karşısında; maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması amacıyla, dosyanın kül halinde öncekilerden farklı yeni bir Sayıştay emekli uzman denetçilerinden oluşacak bilirkişi heyetine tevdi edilerek, tanık ... adına düzenlenmiş olan tahsilat makbuzu ve faturalar ile gerçekte ödediğini beyan ettiği miktar göz önüne alınarak çelişkileri giderecek ve savunmayı, tanık ...'un beyanları ile fatura ve tahsilat makbuzlarını da irdeler şekilde rapor alınmasından sonra,

sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Sanığa isnat olunan eylemin kooperatif kayıtlarının incelenmesi ile anlaşılması karşısında sübutu kabul edilen eyleminin basit zimmet suçunu oluşturacağı nazara alınmadan yazılı şekilde nitelikli zimmet suçundan karar verilmesi,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının Resmi Gazete'nin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı nüshasında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılması lüzumu,

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-d maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesinin uygulanması sırasında bu bentteki tüm hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden infazda tereddüt oluşturacak biçimde uygulama yapılması,