Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2018/13492 K.2021/7591

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

05/08/2017 tarihli ve 30145 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7035 sayılı Kanun'un 21. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen ve bölge adliye mahkemeleri kararlarına karşı yedi gün olarak öngörülen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği,

ancak bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20/07/2016 tarihinden önce verilen kararlar ve Yargıtay'dan geçen dosyalara ilişkin temyiz süresinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesine göre 1 hafta olduğu gözetilmeksizin, yapılan tebligatta temyiz süresinin 15 gün olarak belirtilmesi suretiyle suçtan zarar gören Hazine vekilinin yanıltıldığı anlaşıldığından, yokluğunda verilen hükme ilişkin suçtan zarar gören vekilinin 26/11/2018 tarihinde vaki temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

CMK'nin 260/1. maddesine göre rüşvet vermeye teşebbüs suçundan açılan kamu davasında katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Yasa'nın 18. maddesindeki düzenlemenin verdiği yetkiye ve CMK'nin 237/2. maddesine dayanılarak Hazinenin katılma isteminin KABULÜNE, incelemenin katılan ... vekilinin vekalet ücretine hasren, sanık müdafin ise mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı yapılmasına, kovuşturma aşamasında katılma talebinde bulunmayan ve davaya katılmasına karar verilmeyen Hazine lehine kanun yolu muhakemesinde vekalet ücreti hükmolunamayacağına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Rüşvet teklifine konu paranın, suçun işlenmesi için sağlanan maddi menfaat niteliğinde olması nedeniyle TCK'nin 55/1 yerine 54. maddesine göre müsaderesine karar verilmesi,