Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2018/2383 K.2018/5719

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde Demircili beldesi belediye başkanı olan sanığın, belediyeye ait olmayan bir arsayı yol geçirebileceği vaadiyle 1.500 Euro bedel karşılığında İbrahim Altın’a sattığı, şahıstan aldığı bu parayı 2012 yılına kadar uhdesinde tuttuğu, arsanın Milli Emlak tarafından başkasına satılması üzerine satın alan şahıstan ...’a 1.500 Euro vermesini istediği, bu talebinin kabul edilmemesi üzerine ise parayı İbrahim’e iade ettiği iddia ve kabul edilerek görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de;

aksi kanıtlanamayan ve tanık anlatımlarıyla da doğrulanan savunması ile tüm dosya kapsamına göre, yüklenen suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden, beraati yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinde. “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, sanık hakkında hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine karar verilmesi,