Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2018/327 K.2021/3332

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde S.S. ...

Konut Yapı Kooperatifi müdürü olan sanığın, kooperatife ait daireyi kooperatifin yönetim kurulu üyesi olan ...'ın bilgisi dahilinde, kooperatife fayans-seramik işi yapan ve yaptığı işlerden dolayı kooperatiften 28.000,00 TL alacaklı olan ...'e 82.500,00 TL’ye sattığı, bu satış esnasında ...'den 20.000,00 TL tutarında nakit para ile 25.000,00 TL tutarında çek ve senet aldığı ve buna ilişkin dosya içerisinde mevcut tarihsiz tutanağı düzenledikleri, sanığın ...'den aldığı çek ve senetleri, kooperatife iş yapan ve kooperatiften alacaklı olduğunu söylediği taşeron ...'e alacağı paraya karşılık tutanakla teslim ettiği,

yine ...'den aldığı 20.000,00 TL tutarındaki nakit paradan 12.000,00 TL’lik kısmı ise ... aracılığıyla kooperatif adına ...Bankası ... Şubesindeki hesaba yatırdığı, bakiye 8.000 TL'nin ise sanığın uhdesinde kaldığı kabul edilerek mahkumiyet kararı verilmiş ise de;

Sanık ... müdafin savunmalarında; ...'in tutanakta yazıldığı gibi 20.000 TL'yi sanığa vermediğini, tanık ... ile kooperatif çalışanı ... 'in birlikte bankaya gittiklerini, daha sonra sanığın 20.000 TL değil de 12.000 TL'nin kooperatif hesabına yatırıldığını öğrenince tutanağın arkasına 8.000 TL bakiye borç kaldığına dair ... imzalı not düştüğünü ifade etmiş olmaları ve söz konusu tutanağın fotokopisinin dosyaya sunulması karşısında;

maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılabilmesi amacıyla, sanığın yukarıda anlatılan savunmaları kapsamında kooperatif görevlisi ... ile ...'in beyanlarının tespiti ile sanık müdafi tarafından sunulan tutanağın arka sayfasındaki imzanın kendine ait olup olmadığı da ...'den sorularak belge aslının kooperatif ve/veya tanık ...'den temin edilerek gerektiğinde tutanağın arka sayfasındaki imzanın ...'e aidiyeti hususunda imza incelemesi de yaptırılması sonrasında hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden,

eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

UYAP sisteminde yapılan sorgulamada; sanık hakkında aynı suçtan Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/465 Esas sırasında kayıtlı kamu davasının açıldığının anlaşılması karşısında, anılan davanın akıbetinin araştırılması, derdest ise birleştirilmesi, karara çıkmış ve kesinleşmiş ise onaylı örneğinin getirtilerek incelenmesi sonrasında suç ve iddianame tarihlerine göre eylemler arasında hukuki kesinti oluşup oluşmadığının, zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının ve mükerrer dava olup olmadığının saptanması,

ayrıca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin belirlenmesi halinde sanığa TCK'nin 247. maddesi gereğince verilecek cezadan aynı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca artırım yapıldıktan sonra kesinleşen dava dosyasından verilen cezanın mahsubu ile oluşur ise aradaki fark kadar cezaya hükmedilmesi, hukuki kesintinin gerçekleşmesi halinde ise ayrı ceza verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nin 53/1. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Suçu 5237 sayılı TCK'nin 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Yasa'nın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Karar başlığında suç tarihinin 2008 olarak gösterilmesi gerekirken 2012 şeklinde gösterilmesi suretiyle CMK'nin 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,