Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2018/5014 K.2019/5316

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Hazinenin, sanıklardan ...'e isnat edilen tehdit ve resmi belgede sahtecilik ile ...'a atfedilen resmi belgede sahtecilik suçlarından doğrudan zarar görmediği, mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının hükümleri temyiz hakkı vermeyeceği, bu itibarla bahse konu suçlardan verilen beraat hükümlerini temyiz hakkının bulunmadığı nazara alınarak,

vekilinin bu suçlara ilişkin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE, incelemenin müdafin sanık ... hakkında tefecilik ve bedelsiz senedi kullanma kullanma suçlarından verilen mahkumiyet, katılan ... vekilinin ise sanık ... hakkında tefecilik suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında tefecilik suçundan verilen beraat hükmünün incelemesinde Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 2-Sanık ... hakkında tefecilik ve bedelsiz senedi kullanma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin incelemesinde ise; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

UYAP sisteminden yapılan sorgulamada; sanık hakkında tefecilik suçundan ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/01/2015 tarihli ve 2012/470 Esas, 2015/44 Karar sayılı ilamıyla mahkumiyet kararı verildiği, suç tarihinin 2009-2010 yılları, iddianame tarihinin ise 28/08/2012 olduğu, temyize konu bu dosyada ise suç tarihinin 2008 yılı, iddianame tarihinin ise 18/04/2011 olması karşısında, koşulların varlığı halinde davaların birleştirilmesinden,

bahse konu dosyada verilen kararın kesinleşmesi veya birleştirme olanağının ortadan kalkması durumunda aslının veya onaylı örneğinin bu dosya arasına konulmasından sonra birleşen dosyadaki suçun sübutu halinde sanığın hukuki kesinti bulunmayan eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme tek tefecilik suçunu oluşturması nedeniyle TCK'nın 3/1 ve 61/1. maddeleri de gözetilerek uygulama yapılması, kesinleşmiş olması durumunda ise mahsup hükümleri değerlendirilerek hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanık hakkında bedelsiz senedi kullanma suçuna ilişkin olarak, uzlaştırma işlemlerinin yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrilmesine dair kararlar verilmesi,

Yz İşl. Md. M/Ç