Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2018/5101 K.2019/3069

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Tefecilik suçunun katılanı olan ...'nın 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette doğrudan zarar görmesinin söz konusu olmadığı ve bu nedenle hükmü temyiz hakkı bulunmadığından sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin O yer Cumhuriyet savcısının ve sanık ... müdafin tefecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne, sanık ... müdafin 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen beraat hükmü, katılan ... vekilinin ise tefecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ...'a yüklenen 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunun aynı Kanunun 13/4. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesine göre 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, sanık hakkında zamanaşımını kesen son işlem olan mahkumiyet kararının verildiği 09/09/2009 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği, zamanaşımını kesen başkaca bir sebebin de bulunmadığı,

sanık ...'nın üzerine atılı tefecilik suçunun ise 5237 sayılı TCK'nın 241/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırına göre aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık asli, 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, kazanç elde etmek amacıyla son borç verme eyleminin 2006 yılında gerçekleşmiş olduğu, bu suretle suç tarihi ile inceleme günü arasında ilaveli dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından,