Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2018/7697 K.2018/9356

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

İncelemenin katılan Hazine vekilinin sanık ... hakkında tefecilik suçundan verilen beraat, sanıklar ..., ...ve ... müdafileri ile sanıklar ..., ... ve ...'un ise tefecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

1-)Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün bulunmuş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine" ibaresinin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-)Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Oluşa, dosya kapsamına, vergi inceleme raporuna ve aşamalardaki savunmalarına göre, suça konu eylemlerin tümünün ... numaralı vergi mükellefi olan sanık ... adına kayıtlı olan kara yoluyla şehirler arası yük taşımacılığı, madeni yağ ve telefon kontör ticareti konularında faaliyette bulunan iş yerinde gerçekleştiği, sanığın bu şekilde diğer sanıkların eylemlerine iştirak ettiği sabit olduğu halde, atılı suçtan mahkumiyeti yerine yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

3-)Sanıklar ... ve ... haklarında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 241. maddesinde atılı suçun "Kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verme" biçiminde tanımlandığı, bu düzenlemeye göre suçun oluşması için sanığın yalnızca bir kişiye ödünç para vermesi yeterli olup, bu işi meslek haline dönüştürüp dönüştürmemesinin öneminin bulunmadığı, tefecilik suçunun ekonomi, sanayi ve ticarete ilişkin suçlar bölümünde topluma karşı suçlar kısmı içinde yer aldığı,

5237 sayılı Yasanın 43/1. maddesi, suçun mağdurunun aynı kişi olmasını suçun zorunlu unsuru haline getirmiş iken, 08/07/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5377 sayılı Kanunun 6. maddesi ile anılan madde ve fıkraya eklenen "Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır." hükmü ile zincirleme suçun kapsamının genişletildiği ve mağduru aynı kişi olsun ya da olmasın maddenin son fıkrasındaki istisnalar dışındaki tüm suçlarda zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının mümkün hale getirildiği,

bu nedenle birden fazla kişiye ödünç para verilmesinin tek suç oluşturduğundan bahsedilemeyeceği, ancak suçun zincirleme olarak işlenmesinin olanaklı olduğu gözetildiğinde;

UYAP sisteminden yapılan sorgulamada; sanıklar ... ve ... haklarında Isparta 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/03/2015 gün ve 2014/134 Esas, 2015/89 Karar sayılı ilamıyla tefecilik ve Vergi Usul Kanununa muhalefet suçlarından verilen beraat hükümlerinin temyizi üzerine ilgili dosyanın halen Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 2018/4849 Esasında kayıtlı bulunduğu,

sanık ... hakkında ayrıca Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/2015 gün ve 2014/122 Esas, 2015/302 Karar sayılı ilamıyla tefecilik ve Vergi Usul Kanununa muhalefet suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin temyizi üzerine ilgili dosyanın da yine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 2018/2085 Esasında kayıtlı olduğu,

inceleme konusu bu kamu davasında suç tarihinin 2007 yılı, iddianame tarihinin ise 19/03/2015 olması karşısında, TCK'nın 43. maddesi kapsamında zincirleme suç hükümlerinin değerlendirilmesi maksadıyla mümkünse davaların birleştirilmesinden, ilgili hükümlerin kesinleşmesi veya davaların birleştirilmesi olanağının ortadan kalkması durumunda ise dosyaların asılları veya onaylı örneklerinin temin edilip denetime esas şekilde dosya arasına konulmasından sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve E. 2014/140; K. 2015/85 sayılı iptal Kararının Resmi Gazete'nin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53/1. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine karar verilmesi,