Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2018/7747 K.2019/6056

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan yapılan yargılama sonucunda 19/12/2008 tarihli ilam ile CMK'nın 231/5. maddesi gereğince sanığın mahkumiyetine ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararın itiraz edilmeden kesinleştiği, yerel mahkemece sanığın 5 yıllık denetim süresini kasıtlı bir suç işlemeden geçirdiğinden bahisle 05/02/2014 tarihli ilam ile düşme kararı verildiği ve bu kararın da temyiz edilmeden kesinleştiği hususlarına nazaran,

hukuksal güvenlik ile sosyal hayatın bir düzen içerisinde sürdürülmesinin kesin hükmün otoritesini zorunlu kıldığı ve buna bağlı olarak kesin hükümle birlikte dava konusu olaya ilişkin maddi gerçeğe ulaşıldığı, hukuksal sorunun esastan çözüldüğü gözetilmeksizin mahkemece yapılan ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alınarak ve kesinleşen düşme hükmü yok kabul edilerek “kesin hükmün otoritesi” ilkesine aykırı olarak yasal yollara başvurulmadan kesinleşen ve olağanüstü yasa yolları ile bozulmayan düşme kararına konu hükmün açıklanması suretiyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,