Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2018/9060 K.2023/5474

2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında atılı suçtan mahkumiyet, 3-Sanık ... hakkında atılı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılması.

Mahalli mahkemece verilen hükümler ve karar temyiz edilmekle dosya incelendi;

Hazinenin görevi kötüye kullanma suçundan doğrudan zarar görmesi söz konusu olmadığından, vekilinin sanık ... hakkında atılı suçtan verilen beraat hükmüne yönelik, suçtan zarar gören vekilinin 17/03/2014 tarihinde tebliğ edilen hükme yönelik bir haftalık yasal sürede temyiz yoluna başvurmadığı,

sehven ikinci kez tebligat yapılması üzerine temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE, sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın CMK'nın 231/12. maddesi karşısında itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, aynı Kanun'un 264. maddesi de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin itiraz mahiyetinde kabulü ile mercince değerlendirilip gerekli kararın verilmesi mümkün görüldüğünden, dosyanın bu yönden incelenmeksizin mahalline İADESİNE, başvurularının kapsamına göre incelemenin.

O yer Cumhuriyet savcısının sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen beraat ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin aleyhe, katılan Hazine vekilinin sanıklar ..., ... ve ... hakkında zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik vekalet ücretine hasren, müdafiilerinin sanıklar ..., ... ve ... hakkında zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarıyla SINIRLI OLARAK YAPILMASINA karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa yüklenen görevi kötüye kullanma suçunun 5237 sayılı TCK'nın 257/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e maddesine göre 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlem olan 28/09/2011 tarihli sorgu ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Yasa'nın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE,

2-Sanıklar ... ve ... haklarında zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihlerinde Boğazlıyan İlçe Tarım Müdürlüğünde mutemet olarak görevlendirilen sanıkların ÇKS, aşı, suni tohumlama, zehirli buğday satışı yapılarak makbuz karşılığında nakde dönüştürülen bedelleri uhdelerinde tuttukları kabul edilerek zimmet suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiş ise de; sanıkların uhdelerinde para bulunmadığı, tahsil ettikleri miktarları döner sermeye hesabına yatırdıklarına dair savunmaları ayrıca sanık ...'in makbuzu kesip parayı yatıranın kendisi olmasına rağmen ...'ün yatırmış gibi göründüğü,

2 adet kullanılmamış makbuzu ...'e verdiğinden bu makbuzlardaki açığın üzerinde göründüğü şeklindeki savunmaları karşısında maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılabilmesi için dosyanın kül halinde konunun uzmanı Sayıştay emekli uzman denetçilerinden seçilecek yeni bir bilirkişi heyetine tevdi edilip; suç tarihleri arasındaki tüm kayıtların incelenerek sanıkların üzerlerine atılı zimmet iddiaları yönünden tüm savunmaları karşılar ve sorumluluklarını irdeler şekilde zimmetlerinde kurum parası bulunup bulunmadığı, varsa miktarının ne olduğu,

kullanma zimmeti niteliğindeki eylemler yönünden zimmetin konusu geçici süre kullanılan paradan bu süre içinde elde edilebilecek nema miktarı olmakla sanıkların uhdelerinde kasten tuttukları kabul edilen paraların miktarı, süresi, elde ettikleri nema tutarının belirlenmesi hususlarında ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre sanıkların hukuki durumlarının ayrı ayrı takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, hüküm kurmaya elverişli nitelikte olmayan bilirkişi raporlarına dayanılarak, yetersiz gerekçe ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Görev gereği yasal olarak tevdi edilen malın belli bir süre kullanılıp herhangi bir uyarı, ihbar, şikayet veya soruşturma olmaksızın kendiliğinden iade edilmesi halinde kullanma zimmeti, aksi takdirde temellük zimmetinin söz konusu olacağı ve 27.04.2011 tarihli müfettiş raporu ile kovuşturma aşamasında aldırılan bilirkişi raporları arasında sanık ...'un uhdesinde bulundurduğu paraların miktarı konusunda çelişkilerin bulunması karşısında,

kullanma zimmeti şeklindeki eylemlerde nema miktarı hesaplattırılarak bu tutar ile temellük zimmetindeki mal edinilen miktarların toplamının suç tarihi itibari ile ekonomik koşullar ve paranın alım gücü nazara alınarak değerinin az olup olmadığı dikkate alınıp sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 249/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanıkların soruşturmanın başlamasından önce ve zimmet miktarı kesin olarak belli olmadan ödeme yapmaya başladıkları gözetilerek soruşturmadan önce ödeme iradesini ortaya koyduklarının anlaşılmasına rağmen cezalarından 5237 sayılı TCK'nın 248/1. maddesi uyarınca 2/3 yerine 1/2 oranında indirim yapılması sonucu fazla ceza tayini,

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanıklar hakkında, 53/5. maddesi uyarınca, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar TCK'nın 53/1-a madde-fıkra ve bendindeki tüm hak ve yetkilerin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi yerine, yarısından az olacak şekilde ve memuriyete dair hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmalarına karar verilmek suretiyle eksik ve sınırlı uygulama yapılması,

Mahkumiyet hükmü kurulmasına rağmen kamu davasında kendisini vekille temsil ettiren katılan Hazine lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

3-Sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sanık ...'ün hükümden sonra 03/10/2020 tarihinde öldüğü UYAP sisteminden temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, bu husus mahallinde araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,